X
تبلیغات
Analytic.history - جایگاه زن در خانواده و نظام جاهلیت عرب

Analytic.history

جایگاه زن در خانواده و نظام جاهلیت عرب

در جامعه ما، زن به سرعت عوض می شود، جبر زمان و دست دستگاه -هر دو- او را از "آنچه هست" دور می سازند و همه خصوصیات و ارزشهای قدیمیش را از او می گیرند تا از او موجودی بسازند که "میخواهند"؛ و "می سازند" و می بینیم که "ساخته اند"!! (دکتر شریعتی)

جلسه ششم

جایگاه زن در خانواده و نظام جاهلیت عرب

گاهي براي پي بردن به حق واقعي وتعيين حدود يک حق، لازم است که به تاريخ مراجعه شود. تاريخ تمدن بشريت ترازویی است که مي‌تواند معيار رعايت حق در گذشته و حال را وزن نمايد.هرگاه رعايت حق انسانها در بستر تاريخ مطالعه گردد، حقوق زن در بستر تاريخ بشريت از جايگاه نا متوازن برخوردار بوده است.

زنان در طول قرون و اعصار متمادی، رنج‌ها و ستم‌هاي فراواني ديده‌اند که حقيقتاً بسيار درد آور و سنگين است.

عرب قبل از اسلام به دختر دار شدن علاقه مند نبود و اين عدم علاقمندي بين مردها زيادتر وجود داشت. آنها به حد جاهل بودند که وقتي به آنها اطلاع مي‌دادند که صاحب دختر شده از شدت خشم رنگ چهره‌اي شان بر مي‌گشت.

قرآن عظيم الشأن نيز در اين زمينه مي‌فرمايد: «چون يکي از آنان را به فرزند دختر مژده مي‌دادند از شدت غم و حسرت رخسارش سياه مي‌شد و سخت دلتنگ مي‌گرديد». عرب جاهليت دختران خويش را زنده به گور مي‌کردند تا از ننگ دختر دار بودن بري شوند. آنها زنده به گور کردن دخترانشان را مايه افتخار و غرور خود مي‌پنداشتند و هيچ کسي آنها را از اين عمل بسيار زشت و پست مانع نمي‌شد و حتا مادران قادر به منع شوهرش نبود، زيرا در زمان جاهليت زمام و زعامت خانواده تنها به دست مردان جاهل عرب قرار داشت و مرگ و زندگي فرزندانش را دراختيار داشتند. عرب جاهل به بچه سگ‌ها بيشتر از دخترانش احترام قائل بودند، زيرا آنها بچه سگ‌ها را در آب مي‌انداختند ولي دخترانش را زنده به گور مي‌کردند.

از منظر پيشینه‌ تاريخي عرب قبل از اسلام که بيان شد، پر واضح است که شأن زن در زمان جاهليت شئ ای بيش نبوده و هيچ حقي براي آنها در زمان جاهليت وجود نداشت که بتواند سعادت آنها را تضمين کند. اعراب زن‌ها را بيشتر براي فرزند دار شدن مفيد مي‌دانست و بين اعراب بيشتر از 9 نوع ازدواج وجود داشت، که در اين نوع ازدواج زن‌ها قرباني اصلي بودند.

در آن زمان در بین ایرانیان، یک انسان می توانست با محارمش ازدواج کند. طبق تعالیم تحریف شده زرتشتی در عرب جاهلی، ازدواج با محارم (نسبی) حرام بود، اما با سایر محارم اشکال نداشت.

اما در این بین، رفتار پیامبر (ص) با زنان کاملاً متفاوت بود، و ایشان با زنان هماتند مردان رفتار می کردند. بطوریکه پیامبر در سال یازدهم زنان را هم جزء بیعت کنندگان در نظر گرفتند و پس از فتح مکه طبق شروطی با زنان مکه بیعت کردند، که آن شروط این بود که زنا نکرده و فرزندان خود را به خاطر فقر و تهیدستی نکشند.

در غرب حق انتخاب اولین بار بعد از انقلاب فرانسه به مردها و کارگران داده شد و حق رأی به خانم های بالای 30 سال، در سال 1918 (بعد از جنگ جهانی) داده شد. این در حالی است که در اسلام، زمانی که هنوز حکومتی تشکیل داده نشده بود، با زنان بیعت کردند.

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم آذر 1390ساعت 3:56 بعد از ظهر  توسط الهام ملکی  |